Kościół Adwentystów Dnia Siódmego

  1. Zaloguj się
  2. Mapa serwisu
  3. Szukaj...

Galeria

Jesteś tutaj: Aktualności Konferencja Starszych Zborów Diecezji Wschodniej

Konferencja Starszych Zborów Diecezji Wschodniej

Konferencja Starszych Zborów Diecezji Wschodniej

W dniach 9 oraz 10 kwietnia w Podkowie Leśnej odbyła się doroczna Konferencja Starszych zborów Diecezji Wschodniej. Czy to był dobry czas? Tak, to był naprawdę błogosławiony i dobry czas wspólnego wielbienia Boga, rozmów o wielu ważnych i istotnych sprawach, czy to dla osobistego chodzenia z Bogiem czy też dla właściwego funkcjonowania zborów oraz Diecezji. W tym miejscu pragniemy bardzo podziękować za gościnność Wyższej Szkole Teologiczno-Humanistycznej w Podkowie Leśnej oraz wszystkim, którzy przyczynili się do organizacji i budowania dobrej atmosfery konferencji.

Już sobotnie kazanie Słowa Bożego wygłoszone przez przewodniczącego Diecezji Wschodniej pastora Piotra Stachurskiego bardzo wyraźnie podkreślało naszą adwentystyczną tożsamość, mówiąc o powtórnym przyjściu Jezusa Chrystusa. Pastor Stachurski, nawiązując do historii o 10 pannach oczekujących na przyjście oblubieńca, podkreślił naszą potrzebę osobistej, bliskiej znajomości Zbawiciela a także doniosłe znaczenie Ducha Świętego w gotowości na spotkanie z Panem.

Sobotnie popołudnie rozpoczęło się kazaniem pastora Piotra Stachurskiego mówiące o naszym powołaniu przez Boga. Inspiracją była historia życia i służby proroka Samuela, ze szczególnym podkreśleniem jego charakteru, wierności i oddania. Sekretarz Diecezji pastor Mariusz Zaborowski mówił o istocie Kościoła Bożego, a w szczególności czym jest Kościół, co decyduje o jego prawdziwości i do czego został powołany. Z kolei Przewodniczący Kościoła pastor Jarosław Dzięgielewski poruszył kwestię właściwych relacji pomiędzy starszym zboru a pastorem kładąc nacisk na potrzebę dobrej współpracy, wzajemnego okazywania szacunku oraz umiejętności i zasadach radzenia w trudnych sytuacjach takich jak napomnienie. Pastor Marek Micyk zaapelował o większe zaangażowanie młodzieży w życie i działalność naszych zborów. Na zakończenie dnia świętego rozważał Słowo Boże brat Seweryn Pasikowski ze zboru w Zduńskiej Woli, który w oparciu o historię Józefa mówił o niszczącej sile wyrzutów sumienia, podkreślił także ważność przebaczenia, które pozwala naprawdę żyć. Program całego dnia przeplatany był opowieściami sióstr i braci o Bożym prowadzeniu i doświadczaniu w życiu Jego mocy i miłości.

Niedzielny poranek rozpoczęliśmy wspólnym nabożeństwem. Słowem Bożym służył brat Sylwester Choma ze zboru w Lublinie, który na podstawie historii o rozmowie Boga z Salomonem, mówił o potrzebie ciągłej prośby do Boga o mądrość w codziennym życiu a także w służbie jaką pełnimy w Kościele. Następnie siostra Beata Śleszyńska przedstawiła możliwości jakie stwarza służba misyjno-zdrowotna. Pastor Piotr Stachurski poruszył zagadnienie biblijnych celów Kościoła. Wszyscy uczestnicy konferencji mieli możliwość włączyć się twórczo w ten temat ponieważ program miał charakter warsztatów. O realizacji celów w osobistej służbie mówił skarbnik Diecezji pastor Grzegorz Korczyc. Zbliżając się do końca naszego spotkania pastor Piotr Stachurski przedstawił ogólną sytuację w Diecezji, mówił także o planach oraz podjętych działaniach abyśmy mogli wypełniać posłannictwo Jezusa.

Uczestnicy konferencji pożegnani zostali słowami z 2 Kron. 31, 21 opisującymi życie króla Hiskiasza, który tak wielką wagę przykładał do duchowego odrodzenia i reformy życia w ludzie Bożym. Otóż Hiskiasz:
„W każde dzieło, którego się podjął, czy to w służbie dla świątyni Bożej, czy też zakonu i przykazań, aby szukano swego Boga, wkładał całe swoje serce, toteż szczęściło mu się”. Wszyscy, którzy przyjmują Boże powołanie do służby w jakiejkolwiek gałęzi dzieła Bożego, pragnąc zrealizować Boże cele i plany, nie mogą pozwolić sobie w tej służbie na obojętność, lecz powinni wkładać w nią całe swoje serce. Przecież naszą największą inspiracją do takiej służby jest postawa Jezusa Chrystusa. On powiedział: „Dlatego Ojciec miłuje mnie, iż Ja kładę życie swoje, aby je znowu wziąć. Nikt mi go nie odbiera, ale Ja kładę je z własnej woli (…)” (Jan 10, 17.18.). Jezus dobrowolnie i chętnie przeżył na tej ziemi swe życie, a we wszystko, co czynił dla dobra człowieka wkładał całe swoje serce. Ale On również całe swoje serce włożył w śmierć, którą poniósł dla naszego zbawienia. Jego poświęcenie, Jego oddanie, Jego życie i służba są wciąż dla nas nigdy niewysychającym źródłem inspiracji, siły i poświęcenia dla Jego chwały.

Mariusz Zaborowski (fot. Jarosław Klimkiewicz)

 

2016-04-09_16-02-07_03 2016-04-09_16-08-04_05

2016-04-09_16-08-37_08 2016-04-09_16-09-06_10

2016-04-09_16-09-16_11 2016-04-09_16-09-48_13

2016-04-09_16-20-47_17 2016-04-09_17-04-21_18

2016-04-09_17-17-16_19 2016-04-09_19-50-53_20

2016-04-09_20-17-43_22 2016-04-10_09-08-29_25

2016-04-10_09-38-54_26 2016-04-10_10-50-30_30

2016-04-09_20-16-22_21